’t Rode Labyrint

Klik op het onderwerp naar uw keuze

Ontstaan van het zaaltje
't Rode Labyrint - LogoVerklaring van logo
Labyrint versus doolhof
Verklaring van de naam ’t Rode Labyrint
Quan Yin
Moeder Maria versus Maria Magdalena
VZW ’t Rode Labyrint : Doel
Lao-Tse
Sterrenhemel
Aanwezigheid van de 4 elementen
Katharenkruis 

Ontstaan van het zaaltje

Sinds 1993 hebben mijn man en ik een makelaarskantoor in verzekeringen opgericht in onze eigen woning. Maar ons huis is een oud huis, met houten plafonds en dus zeer gehorig en het gevolg is, dat ik nergens een plekje vond om even bij mezelf te zijn of om te lezen. Ik hunkerde zo naar een eigen plek.

Enkele jaren geleden braken we een gammele garage af en zijn we gestart met de bouw van een ruimte.
Aanvankelijk wou ik de ruimte enkel voor mezelf gebruiken, maar deze ruimte werd zo degelijk, zo groot, en ook zo duur dat ik eigenlijk verlegen was om het enkel voor mezelf te houden en vandaar dat de gedachte in me opkwam om het ter beschikking te stellen aan ieder die ook op zoek is naar zijn of haar ware aard of waar ik zoekende mensen kan samenbrengen.

^TOP

Verklaring van logo

Op een bepaald moment ging ik naar Chantal Hoyberghs voor mijn tweewekelijkse les in Keltisch sjamanisme en zoals het regelmatig gebeurde, bood ze me niet de volgende les van mijn cursus aan, maar zei ze een speciale opdracht te hebben voor mij.

Ze gaf me een geplastificeerd papier in mijn handen met een symbool erop.  Ze nodigde me uit om goed naar het symbool te kijken en dan een trancereis te beginnen.  Ik werd er als het ware ingezogen en mijn reis begon.  Via een soort schuifaf, kwam ik in een grot terecht binnen in moeder aarde.  De grot was uit klei gemaakt, de wanden waren glad en stevig.

Dit symbool stond ook afgebeeld aan de binnenzijde van de grot.  Plots stond er een wezen naast mij.  Het had halflang haar en het had een maansteen op zijn derde oog.  Ik zag alleen maar het hoofd en verder had het een doorschijnend lichaam, dat wel afgetekend was als een soort doorschijnend kleed van witte of geelachtige kleur.  Toen ik vroeg of het wezen zich bekend wilde maken zei het dat het Sanat Kumara was, een wezen van de vijfde straal, dat deel uitmaakte van de Witte Broederschap.  Het vroeg me of ik dit symbool op de muur van mijn zaaltje wilde plaatsen op de Noordoostelijke kant.

Ik noem het symbool dat op mijn muur staat een labyrint. Waarom? Daarom leg ik je hieronder even het verschil uit tussen een doolhof en een labyrint.
^TOP

Labyrint versus doolhof

Volgens Wikipedia is een doolhof of dwaaltuin, een stelsel van paden die langs omwegen naar het doel leiden. In Wallonië worden er in het seizoen soms doolhoven gemaakt in een maïsveld en het gebeurt, dat kinderen soms verloren lopen in dit doolhof. Er staan dan hoge ladders naast de doolhoven, om de kinderen vanuit de hoogte te begeleiden naar de uitgang

In een labyrint daarentegen is er maar 1 weg en deze weg leidt naar het centrum. Je zou dan kunnen stellen dat een labyrint lopen gemakkelijk is, maar niets is minder waar. Vaak denk je na een bocht, dat je bijna bij het einde bent, maar dan komt er weer een frustratie boven als de weg weer een andere wending neemt. Je zou het lopen van een labyrint kunnen vergelijken met het leven, bij elke fase in je leven, kijk je wat er op je pad komt, na elke bocht kijk je ook weer wat er op je pad komt en dit kunnen heus zowel hoogten als laagten zijn. Je moet door elke frustratie heen om bij het centrum uit te komen.

^TOP

Verklaring van de naam ’t Rode Labyrint

Het symbool dat ik als logo gebruik voor ’t Rode Labyrint en dat ook op de muur geschilderd staat is een zeer summier labyrint want als je het pad volgt, dan kom je ook uit in het centrum.
Als je volgende link van Wikepedia opent, dan kan je heel wat uitleg vinden over andere labyrinten.
http://nl.wikipedia.org/wiki/Doolhof 

Jef Van Genechten leerde me mandalatekenen en hij leerde me ook de betekenis van de kleuren. Rood kan variëren van donkerrood naar felrood en volgens Jef varieert de betekenis van rood dan ook van kwaadheid naar liefde. Ik nam felrood als kleur voor het logo. Ik zie het rode labyrint, als de weg naar binnen, de weg naar onvoorwaardelijke liefde voor jezelf.

^TOP
Quan Yin

Quan Yin

In vele spirituele ruimtes en bij vele therapeuten staan er Boeddhabeelden opgesteld. Ik wilde in mijn ruimte vooral vrouwelijke energie planten en vandaar dat ik koos voor een Quan Yin beeld.
Quan Yin heeft vele namen: Guan Yin, Kuan Yin, Kwan Yin, Quan’Am in Vietnam, Quan Shih, Yin, Kannon in Japan, Kanin in Bali, Guanshiyin, Guanyin Pusa.
Het is de godin van troost, genade, barmhartigheid en vergevingsgezindheid.

Ze is de verpersoonlijking van meelevendheid en vriendelijkheid en hoort het huilen van elk wezen. In het taoïsme wordt ze gezien als een onsterfelijke. Ze is de godin van mededogen en van de zee, ze wordt opgeroepen in gebeden ten tijde van gevaar. Het is een maagd godin, die vrouwen beschermt. Zij die haar om hulp vragen, worden verhoord. Zij levert ook grote diensten aan zielen die incarneren. Ze maakt deel uit van de Grote Witte Broederschap als Opgevaren Meester Vrouwe.
Het beeld van Quan Yin is dé blikvanger in ’t Rode Labyrint. Het is een Chinees beeld gemaakt uit gegoten brons.

^TOP
Moeder Maria versus Maria Magdalena

Maria Magdalena met kindTijdens één van mijn trancereizen tijdens mijn opleiding in het Keltisch Sjamanisme, mocht ik in contact komen met Maria Magdalena. Ze zei me toen, dat er zeer vele beeldjes bestaan van een Madonna met een kind, maar ze verduidelijkte mij, dat er 2 verschillende vrouwen in worden afgebeeld. Als de Madonna een kroon draagt, dan is Moeder Maria diegene die afgebeeld wordt.

De kroon duidt dan op haar Koninklijke afkomst. Het kind in haar armen is dan Jezus. Als de Madonna echter geen kroon draagt, dan is de afgebeelde Maria Magdalena en het kind in haar armen is dan een kind uit haar huwelijk met Jezus.
In ’t Rode Labyrint heb ik dan een driehoek gecreëerd tussen drie vrouwen: Quan Yin, Moeder Maria en Maria Magdalena, om denkbeeldig ook het Oosten en het Westen te verbinden met elkaar, maar door toch in het vrouwelijke te blijven.

^TOP

VZW ’t Rode Labyrint : Doel

  • Sinds 15 maart 2013 is de vzw ’t Rode Labyrint opgericht. Het filantropisch doel van de VZW is:
  • het uitbouwen van een educatief informatiecentrum voor de levensbeschouwelijke ondersteuning van mensen en verenigingen, door het aanleggen en ter beschikking stellen van een bibliotheek en door gebruik te maken van informatieverstrekking over, onder andere, klank, kleur, beweging en muziek, de eigen en andere culturen, natuurlijke en ecologisch verantwoorde voeding, gezonde levensstijl, ecologisch en pedagogisch verantwoorde materialen enzovoort;
  • het begeleiden van de persoonlijke ontwikkeling en bewustwording van kinderen, jongeren, volwassenen en gehandicapten, door middel van educatieve workshops, cursussen, lezingen, time-out begeleiding, evenementen over, onder andere, creatieve expressie, verbeeldingsstimulatie, knutselen, ambachtelijke technieken, relaxatietechnieken, stressbeheersing, therapiemogelijkheden, muzische en expressieve vorming, bewegingsstimulatie, kunsteducatief werk, dans, theater, uitstappen in binnen- en buitenland, natuurwandelingen, stimulatie van sociale vaardigheden via communicatietechnieken, helpen ontdekken van talenten en intuïtie, enzo
  • Het organiseren van pedagogische opleidingen, ouders adviseren en coachen bij hun opvoedingstaak, kinderen en jongeren begeleiden in hun studies, ter beschikking stellen van pedagogisch verantwoorde boeken en spellen, respectvol en ecologisch verantwoord leren omgaan met de natuur, enzovoort.
  • Zij mag eveneens alle activiteiten ondernemen die dit doel kunnen bevorderen, zoals muzikale, culturele, artistieke, sociale en sportieve activiteiten en manifestaties organiseren, in de meest brede zin van het woord.
  • Zij kan in deze zin ook, doch slechts op bijkomstige wijze, handelsdaden stellen, enkel voor zover de opbrengst hiervan uitsluitend wordt besteed aan het doel waarvoor zij werd opgericht.

^TOP

Lao-Tse

Lao-TseOp de homepage staat er een inspiratietekst van Lao-Tse. Ik vind het daarom ook nuttig hieronder Wikipedia, de vrije encyclopedie, aan te halen met uitleg over Lao-Tse of Laozi, de stichter van het taoïsme.

(604 v.Chr. – 507 v.Chr.) (jiaxiang: Henan, Zhoukou, Lüyi 河南省周口市鹿邑县) was een Chinese filosoof uit de 6e eeuw voor Christus tijdens de Periode van Lente en Herfst en is naar men zegt de stichter van het taoïsme.

Laozi’s achternaam was Li 李 en zijn naam was Er 耳. De naam “Laozi” is een samentrekking van “Lao” (oud) en “zi” (meester) en betekent dus in feite “Oude Meester”. Hij staat ook wel bekend als “Lao Dan”.

Naam
Zijn naam wordt ook vaak als Lao Tse geschreven. Volgens de Chinese historicus Sima Qian (omstreeks 100 voor Chr.) was de ware naam van Laozi ‘Li Erh’. Tot deze bewering kwam hij na onderzoek van een stamboom van een familie Li uit Shandong die haar oorsprong herleidde tot Laozi. Deze bewering is historisch niet bewijsbaar maar de naam Li is zo verweven met de gedaante Laozi dat de latere Tang-dynastie (die ook Li als achternaam hadden) Laozi als hun voorvader beschouwde.

Filosoof
Het verhaal gaat dat Laozi, afkomstig van de staat Chu, enige tijd als filosoof rondtrok, maar niemand tegenkwam die naar zijn waarheden wilde luisteren. Uiteindelijk gaf hij het op de mensen goede raad te geven en besloot hij de beschaafde wereld, in dit geval China, te verlaten. Aan de westgrens kwam Laozi een poortwachter tegen, die hem wist over te halen zijn ideeën in elk geval op te schrijven, omdat het zonde zou zijn als die helemaal verloren zouden gaan. Laozi zou hierop de Tao Te Ching (Boek van Weg en Deugd), een verzameling van 81 korte Chinese teksten, hebben geschreven.
Het is waarschijnlijk dat de Tao Te Ching niet door één auteur geschreven is, maar een verzameling wijsheden van meerdere schrijvers is. Volgens geleerden dateert het werk van de derde eeuw voor Christus. Het is daarom waarschijnlijk dat het Laozi’s oorspronkelijke ideeën niet volledig weergeeft.
Laozi was zich bewust van de tegenstellingen in de dingen die telkens terugkeren in een eeuwig transformatieproces. Zodra goedheid of schoonheid wordt aangenomen is de slechtheid en de lelijkheid ook al aanwezig. Elke handeling die zich op goedheid of schoonheid richt is dus al bij voorbaat contraproductief. Het hoogste goed is daarom als water, dat alle ruimten vult zonder onderscheid te maken. Veranderingen vinden niet op een progressieve wijze plaats, maar in een constante cyclus. Streven is daarom volgens Laozi bij voorbaat zinloos. In politiek moet worden “gehandeld zonder te streven”.

^TOP

Sterrenhemel

Verschillende jaren geleden ging ik samen met mijn man in Friesland naar een Italiaans restaurant. Het restaurant werd overkoepeld door een zeer romantische sterrenhemel. Dit beeld bleef me altijd bij en ooit zou ik wel eens sterrenhemel plaatsen.
Nu bij de bouw van ’t Rode Labyrint was het een uitdaging om hieraan te beginnen. Ik wou echter een natuurgetrouwe sterrenhemel en toen kon het zoekwerk, zowel voor het juiste materiaal als voor de vorm beginnen.
Ik had ergens in een boek of op Google een afbeelding van een sterrenhemel gevonden met een diameter van ongeveer 10 cm en uiteindelijk heeft mijn sterrenhemel een diameter van 240 cm. Eerst moest de afbeelding dus vergroot worden. Bij Melanie (waarvoor trouwens nog altijd dank) ging ik een apparaat lenen om afbeeldingen te vergroten. Ik plaatste een groot wit papier tegen 1 van de muren van ’t Labyrint en daarop werd dan de kleine sterrenhemel vergroot.

Van bij het begin wilde ik sterren met 3 verschillende intensiteiten: de randsterren zouden de geringste intensiteit hebben, de sterren van de dierentekens zouden wat sterker mogen doorkomen, maar de voornaamste sterren zoals de Poolster zouden fel moeten oplichten.
Op het internet had ik gevonden dat er glasvezelbundels bestonden om een sterrenhemel te maken, maar voor hetgeen ik wilde zou dit zeer duur uitvallen. Ik heb dan verder gezocht en uiteindelijk heb ik terug in Friesland een persoon gevonden die voor mij een glasvezelbundel op maat gemaakt heeft met 402 glasvezels van 3 verschillende diktes en van drie verschillende lengtes.
We hebben 2 MDF platen gekocht: de breedste die er bestonden en toen kon het grote werk beginnen.
We kochten een speciale boor met boortjes van 1 millimeter tot 3 millimeter, dan moest er geboord worden van de goede kant naar de slechte kant, maar vooraleer ik kon beginnen boren moest ik mijn grondplan nog eens in spiegelbeeld tekenen omdat er verschillende spiegelingen plaatshadden voordat de sterrenhemel aan mijn plafond hing.

De ganse sterrenhemel wordt verlicht met 1 Ledlampje van 2 watt , dit lampje schijnt aan tegen het gepolijste vlak van de glasvezelbundel en stuurt zo al het licht door de draden heen en op het einde van de bussel geven de draden dan licht. Het lampje moest dus zeer centraal op de sterrenhemel bevestigd worden, want na 20.000 branduren kan het lampje moeten vervangen worden, dus er moest een luikje worden voorzien voor dit lampje. Dan moesten de draden geleid worden naar het juiste gaatje en helemaal doorgestoken worden. Als alle gaatjes waren opgevuld met een draad, werden alle draden ongeveer op 10 cm lengte afgesneden. De sterrenhemel werd dan eerst geverfd in een nachtblauwe kleur en als de verf droog was, heb ik de draden volledig kunnen afsnijden, omdat anders alle gaatjes zouden zijn toegeverfd.
Heel het project is een immens werk geweest, maar nu hij af ben ik er echt zo fier op.
Voor hen die meer informatie willen over deze sterrenhemel, ben ik steeds bereid om meer uitleg te geven.

^TOP

Aanwezigheid van de 4 elementen

Bij de inrichting van het zaaltje heb ik ervoor gezorgd dat alle vier de elementen aanwezig zijn.
De amethist en de rookkwarts staan voor het aarde-element.
De windgong zorgt voor het luchtenergie.
Het water in het fonteintje wordt omgevormd naar damp en dit zorgt voor de vloeiende energie.
Het vuur wakker ik aan door het gebruik van kaarsen bij de drie-eenheid: Quan-Yin, Moeder Maria en Maria Magdalena. Door deze drie vrouwen samen te brengen, tracht ik ook de kracht van het Oosten en het Westen te verenigen.

^TOP

Katharenkruis

Op 17/4/2008 liet ik door Oda Volleberg – van Well mijn geboortemandala tekenen. Oda tekende in het midden van mijn mandala een paarse ster met 5 beentjes en ze vroeg bij de bespreking van deze mandala wat de Katharen voor mij betekenden. Op dat moment zeiden ze me helemaal niets. Toen ik thuis kwam, ging ik direct op Google want Oda had iets getriggerd. Ik deed opzoekingen op allerlei sites over de Katharen. De haren op mijn armen kwamen rechtop te staan en het was net ik alsof ik in een film terecht kwam.
Tijdens de eerstvolgende les bij Chantal Hoyberghs, waar ik Keltisch sjamanisme volgde, vertelde ik ook dat ik schijnbaar een Kathaar geweest was en Chantal zei daarvan niet te schrikken, want de Katharen hadden voorspeld dat, na 700 jaar de laurier terug zou bloeien. Ze waren in massa op de brandstapel gezet in maart 1244. Chantal stelde dan ook voor om een trancereis naar de Katharen te maken. Tijdens deze trancereis zag ik mezelf als één van de Perfecti en na deze trancereis kon ik heel het verloop vertellen, van onze overgave, van de evacuatie van het kasteel en van de zeer omstreden brandstapel.

Ondertussen bezochten mijn man en ik al tweemaal de Katharenstreek, de eerste maal, ten Zuiden van Carcasonne en de tweede maal ten Noorden van Carcasonne, maar een bezoek aan de Montségur, het laatste bolwerk van de Katharen, hebben we in elke reis ingelast.

Een Katharenkruis of un croix oriental mocht als Kathaar geweest zijnde, dan toch niet ontbreken in ’t Rode Labyrint.

^TOP